آدمی گاهی گم می شود در هیاهوی رفتن هایی آدمی کهنه می شودو آدمی پیر می شود در این جهان  که وسعت اندیشه هایمان چیزی جز به تعداد آدم هایی نیست که می شناسیم و آدم های عمیق تو را غرق می کنند و آدم های سطحی فرصت ایستادن را می ربایند و کلاغ ها کلاغ می شوند وسفید ها سیاه می شوند عاشقم چون نامم دریاست چون نامم ستاره چون زندگیم زیباست عاشقم چون هنوز می شنوم غار غار کلاغ ها را چون هنوز می بینم آسمان زیباست عاشقم چون آشنایم خداست